Καθηγητής Οργανωσιακής Συμπεριφοράς & Διοίκησης Ανθρώπινου Δυναμικού
TEDxAthens Un-conference:
“Thinking cities in the Networked Society”
The Hub Events, June 13, 5.30pmKeynote speaker
Monika Byléhn, City life expert & Networked Society Evangelist at Ericsson
Θα είμαστε εκεί παρουσιάζοντας το job-pairs.gr και τα σεμινάρια προς ανέργους του CROB-L που διοργανώνουμε στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
See on www.eventora.com
See on Scoop.it – personnel psychology
Business management magazine, blogs, case studies, articles, books, and webinars from Harvard Business Review, addressing today’s topics and challenges in business management.
A practical perspective in Psychological Contract Theory.
See on hbr.org
Την αφορμή γι' αυτό το post μου την έδωσε μια σύντομη ραδιοφωνική συνέντευξη που έδωσα χθες στον Alpha radio. Θέμα της (υποτίθεται) πως ήταν πώς τα social mediα μπορούν σε κάποιες περιπτώσεις να φανούν «επικίνδυνα» για τους εργαζόμενους ή/και υποψήφιους. Προετοιμάστηκα, κοίταξα τις έρευνές μου, τα αρθράκια μου, τα δεδομένα μου και βγήκα στον «αέρα».
´Οπως πάντα ο «τίτλος» χτυπάει άσχημα, κάνει εντύπωση…. «Οργανωσιακός Ψυχολόγος«. Anyway, το έχω συνηθίσει πια. Και αμέσως μετά την πρώτη (και μοναδική σχετική ερώτηση) αρχίζει η πίκρα… Οι «δημοσιογράφοι» να μιλούν ΠΟΛΥ, αλλά κυρίως να ξεφεύγουν από τα εργασιακά πλαίσια και να θέλουν να γυρίσουν την συζήτηση στα social media και στην προσωπική ζωή των χρηστών… Κι εγώ να προσπαθώ να το ξαναγυρίσω σε εργασιακά θέματα. Μετά ήρθε η τελευταία και τελειωτική ερώτηση που αφορούσε πώς οι χρήστες του FB καλύπτουν προσωπικά τους κενά, ή το «παίζουν» άλλες προσωπικότητες ή μπορούν να οδηγηθούν στην κατάθλιψη… Και με άφησαν «ξερό». Τους απαντάω, «λυπάμαι αλλά δεν μπορώ να σας απαντήσω, δεν είναι αυτο το αντικείμενό μου και δεν θα ήθελα να μιλήσω για θέματα που δεν γνωρίζω καλά». Μάλλον ξαφνιάστηκαν και σε εκείνο το σημείο με αποχαιρέτησαν…
Θεωρώ ότι από τον τίτλο μου, κράτησαν μόνο το «ψυχολόγος». Αφού είναι ψυχολόγος, κάτι θα μπορεί να μας πει για την κατάθλιψη ή για τις διχασμένες προσωπικότητες, φαντάζομαι ότι θα σκέφτηκαν. Σιγά παιδιά μην κάνω και ψυχανάλυση… Δεν είμαστε «Νταβίντσηδες», όπως λέει ένας φίλος, να μπορούμε να κάνουμε χίλια δυο πράγματα καλά. Καλώς ή κακώς, οι πανεπιστημιακοί και ειδικά όσοι από μας είμαστε ενεργητικά δραστήριοι (και φιλότιμοι κυρίως…) είμαστε επαγγελματίες απόλυτης εξειδίκευσης. Δεν μπορείς να είσαι ψυχολόγος και να διδάσκεις marketing, για παράδειγμα, ή να είσαι οικονομολόγος και ταυτόχρονα και μηχανικός. Μπορεί να ζούμε στην χώρα του «Είσαι ο,τι δηλώσεις», όπως έχει πει ο Τσαρούχης, αλλά κάποιοι προσπαθόυν να είναι σωστοί επαγγελματίες… Να κάνουν καλά αυτά τα 1-2 πραγματάκια που ξέρουν να κάνουν και μόνο αυτά, χωρίς να εχουν άποψη επί παντός επιστητού.
Για τους παραπάνω λόγους λέω συχνά στα παιδάκια-φοιτητές μου…
Δεν χρειάζεται να πω περισσότερα. Δυστυχώς στην Ελλάδα, λόγω οικονομικής ανάγκης ή λόγω ματαιοδοξίας υπάρχουν πολλοί «Νταβίντσηδες». Μπορεί να είναι δημοσιογράφοι (κυρίως), πανεπιστημιακοί-wannabe politicians, σεμιναριάκηδες, κλπ. Έχουμε πήξει στους «ξερόλες» με άποψη και «γνώσεις» επί παντός επιστητού. Πόσο με εκνευρίζουν…
See on Scoop.it – personnel psychology
Top executive recruiters agree the only three true job interview questions get at strengths, motivation, and fit.
1. Can you do the job?
2. Will you love the job?
3. Can we tolerate working with you?
See on www.forbes.com
See on Scoop.it – personnel psychology
Information to help organizations and their employees thrive.
Strategies used to reward and recognize employees’ efforts have become more sophisticated over the years. However, only recently have employers begun to move beyond traditional (usually financial) incentives and consider ways to make work truly rewarding. In addition, state-of-the-art social and affective neuroscience—using techniques such as fMRI, or functional magnetic resonance imaging—has illuminated how the brain responds to various types of rewards.
See on www.apaexcellence.org
Posted with Blogsy
ΙΩΑΝΝΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ 