Uncategorized

Τα «δεδομένα»για έναν απόφοιτο-υποψήφιο σήμερα…

Έχουμε πολλές φορές συζητήσει και εδώ και αλλού θέματα που αφορούν την αναζήτηση εργασίας, τον ρόλο των social media, θέματα βιογραφικών σημειωμάτων, συνεντεύξεων, κλπ. Ένας υποψήφιος που ενδιαφέρεται και γενικά «την ψάχνει», θα βρει πάρα πολλές σχετικές πληροφορίες στο διαδίκτυο… Υπάρχουν όμως και 2-3 θεματάκια που, μάλλον επειδή θεωρείται δεδομένο ή αυτονόητο να τα κατέχουν οι υποψήφιοι, δεν συζητούνται συχνά. Είναι όμως όσο αυτονόητα ή δεδομένα όσο νομίζουμε;
Την αφορμή για το συγκεκριμένο post μου την έδωσαν δυο συζητήσεις που είχα πρόσφατα με ανθρώπους του HR αλλά και οι παρουσιάσεις που έκαναν προχθές οι (προπτυχιακοί) φοιτητές μου στο ΔΕΤ….

1) Ορθογραφία: Ναι, αναφέρομαι στην απλή ορθογραφία, στην σωστή χρήση του γραπτού λόγου και των σημείων στίξης ή τέλος πάντων στην σωστή χρήση του «check spelling» στο Word ή σε κάτι αντίστοιχο… Δεν λέω ότι πρέπει να είμαστε φιλόλογοι ή ότι δεν μπορούμε να κάνουμε κάποιο λαθάκι σε μια δύσκολη λέξη… Αλλά αγαπητέ μου απόφοιτε, δεν μπορείς να έχεις τελειώσει το ΟΠΑ ή κάτι αντίστοιχο και να στέλνεις βιογραφικό ή συνοδευτική επιστολική με ορθογραφικά λάθη… Δεν μπορείς να ψάχνεις για δουλειά και ακόμη να μην ξέρεις ότι μετά την τελεία/κόμμα πατάμε το «space». Για τον recruiter το βιογραφικό σου είναι, μεταξύ άλλων, και δείγμα των ικανοτήτων σου στο γραπτό λόγο. Διάβασε και ξαναδιάβασε τι έγραψες πριν πατήσεις «send». Και επειδή το autocorrect δεν υπάρχει μόνο στα ipad/iPhone το σωστό είναι «δουλειά» και όχι «δουλεία» 😄

2) Αγγλικά: Είναι απίστευτο πόσοι νέοι άνθρωποι έχουν πλέον Proficiency πριν καν μπουν στο παν/μιο. Μετά όμως φαίνεται ότι πολλοί κάνουν χρόνια να ξαναμιλήσουν Αγγλικά και τα ξεχνάνε…. Μας αρέσει δεν μας αρέσει, οι επιχειρήσεις, και στην Ελλάδα, λειτουργούν πλέον σε ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον και πολλές από αυτές χρησιμοποιούν Ελληνικά μόνο στην προφορική επικοινωνία. Δεν αρκεί πλέον κάποιος να έχει το Proficiency… Πρέπει να μπορεί να μιλάει και να γράφει σε όσο το δυνατόν καλύτερα ή και άπταιστα Αγγλικά. Αυτή η αδυναμία οδηγεί δυστυχώς πολλές επιχειρήσεις να δείχνουν προτίμηση σε απόφοιτους ξενόγλωσσων προγραμμάτων. Εξασκήστε τα Αγγλικά σας συνεχώς, διαβάστε μυθιστορήματα ή εφημερίδες/επαγγελματικά περιοδικά του χώρου σας στα Αγγλικά, μιλήστε στα Αγγλικά και προετοιμαστέιτε για συνέντευξη στα Αγγλικά.

3) Ικανότητες παρουσίασης: Δυστυχώς πολλοί νέοι απόφοιτοι ΑΕΙ/ΤΕΙ δεν έχουν κάνει ποτέ τους παρουσιάσεις στα πλαίσια των μαθημάτων τους (κάποιοι ούτε καν εργασίες… αλλά για αυτο δεν φταίνε οι φοιτητές 😂). Σε πολλές, αλλά όχι σε όλες τις θέσεις εργασίας, ο εργαζόμενος θα πρέπει να μπορεί να σηκωθεί μπροστά σε κοινό και να παρουσιάζει, προωθεί τον εαυτό του ή την δουλειά του. Θα πρέπει να μπορεί αυτό να το κάνει καλά και αποτελεσματικά. Μπορεί μια παρουσίαση να είναι μέρος της διαδικασίας επιλογής. Δεν πρόκειται για «rocket science». Μέσω εξάσκησης κάποιος βελτιώνεται στις ικανότητες παρουσίασης. Και πράγματι ο εξωστρεφείς πλεονεκτούν σε αυτή την δεξιότητα. Αλλά δεν μπορείς αγαπητέ μου να διαβάζεις το κείμενο που έχεις μπροστά σου, ενώ αλλάζεις τις διαφάνειες χωρίς καν να μας κοιτάς ή να μας διαβάζεις τις ίδιες τις διαφάνειες, οι οποίες είναι γεμάτες κείμενο. Ματάκια έχουμε και βλέπουμε… 😞

Uncategorized

TEDxAthens Un-conference: Thinking Cities in the Networked Society

See on Scoop.itGreek HR

TEDxAthens Un-conference:
“Thinking cities in the Networked Society”
The Hub Events, June 13, 5.30pm

Keynote speaker
Monika Byléhn, City life expert & Networked Society Evangelist at Ericsson

Ioannis Nikolaou‘s insight:

Θα είμαστε εκεί παρουσιάζοντας το job-pairs.gr και τα σεμινάρια προς ανέργους του CROB-L που διοργανώνουμε στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

See on www.eventora.com

Uncategorized

Για τους «ξερόλες» με άποψη και «γνώσεις» επί παντός επιστητού

Την αφορμή γι' αυτό το post μου την έδωσε μια σύντομη ραδιοφωνική συνέντευξη που έδωσα χθες στον Alpha radio. Θέμα της (υποτίθεται) πως ήταν πώς τα social mediα μπορούν σε κάποιες περιπτώσεις να φανούν «επικίνδυνα» για τους εργαζόμενους ή/και υποψήφιους. Προετοιμάστηκα, κοίταξα τις έρευνές μου, τα αρθράκια μου, τα δεδομένα μου και βγήκα στον «αέρα».

´Οπως πάντα ο «τίτλος» χτυπάει άσχημα, κάνει εντύπωση…. «Οργανωσιακός Ψυχολόγος«. Anyway, το έχω συνηθίσει πια. Και αμέσως μετά την πρώτη (και μοναδική σχετική ερώτηση) αρχίζει η πίκρα… Οι «δημοσιογράφοι» να μιλούν ΠΟΛΥ, αλλά κυρίως να ξεφεύγουν από τα εργασιακά πλαίσια και να θέλουν να γυρίσουν την συζήτηση στα social media και στην προσωπική ζωή των χρηστών… Κι εγώ να προσπαθώ να το ξαναγυρίσω σε εργασιακά θέματα. Μετά ήρθε η τελευταία και τελειωτική ερώτηση που αφορούσε πώς οι χρήστες του FB καλύπτουν προσωπικά τους κενά, ή το «παίζουν» άλλες προσωπικότητες ή μπορούν να οδηγηθούν στην κατάθλιψη… Και με άφησαν «ξερό». Τους απαντάω, «λυπάμαι αλλά δεν μπορώ να σας απαντήσω, δεν είναι αυτο το αντικείμενό μου και δεν θα ήθελα να μιλήσω για θέματα που δεν γνωρίζω καλά». Μάλλον ξαφνιάστηκαν και σε εκείνο το σημείο με αποχαιρέτησαν…

Θεωρώ ότι από τον τίτλο μου, κράτησαν μόνο το «ψυχολόγος». Αφού είναι ψυχολόγος, κάτι θα μπορεί να μας πει για την κατάθλιψη ή για τις διχασμένες προσωπικότητες, φαντάζομαι ότι θα σκέφτηκαν. Σιγά παιδιά μην κάνω και ψυχανάλυση… Δεν είμαστε «Νταβίντσηδες», όπως λέει ένας φίλος, να μπορούμε να κάνουμε χίλια δυο πράγματα καλά. Καλώς ή κακώς, οι πανεπιστημιακοί και ειδικά όσοι από μας είμαστε ενεργητικά δραστήριοι (και φιλότιμοι κυρίως…) είμαστε επαγγελματίες απόλυτης εξειδίκευσης. Δεν μπορείς να είσαι ψυχολόγος και να διδάσκεις marketing, για παράδειγμα, ή να είσαι οικονομολόγος και ταυτόχρονα και μηχανικός. Μπορεί να ζούμε στην χώρα του «Είσαι ο,τι δηλώσεις», όπως έχει πει ο Τσαρούχης, αλλά κάποιοι προσπαθόυν να είναι σωστοί επαγγελματίες… Να κάνουν καλά αυτά τα 1-2 πραγματάκια που ξέρουν να κάνουν και μόνο αυτά, χωρίς να εχουν άποψη επί παντός επιστητού.

Για τους παραπάνω λόγους λέω συχνά στα παιδάκια-φοιτητές μου…

  • Αποφασίστε «τι είστε». Ποιος είναι ο επαγγελματικός σας τίτλος; Τι θα βάζατε κάτω απο το όνομά σας στην επαγγελματική σας κάρτα; Δεν μπορείς να είσαι Marketing/HR professional, για παράδειγμα.
  • Γίνετε οι καλύτεροι (στον κόσμο!) σε αυτό. Διαβάστε, ασχοληθείτε, ψάξτε το, ώστε να έχετε άποψη, and stick with it. Δεν χρειάζεται να είναι για όλη σας την ζωή, αλλά για κάποια χρόνια σίγουρα.
  • Δικτυωθείτε στον αντίστοιχο κλάδο. Γνωρίστε τους καλύτερους στον χώρο, μιλήστε τους, ζητήστε την συμβουλή τους.
  • Επικεντρωθείτε ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ σε αυτό τον κλάδο, όταν ψάχνετε για δουλειά. Δεν είναι εύκολο αυτή την εποχή. Οι πραγματικά καλοί όμως, αυτοί που «γυαλίζει το μάτι τους«, τον βρίσκουν τον δρόμο τους, ακόμη και σήμερα.

Δεν χρειάζεται να πω περισσότερα. Δυστυχώς στην Ελλάδα, λόγω οικονομικής ανάγκης ή λόγω ματαιοδοξίας υπάρχουν πολλοί «Νταβίντσηδες». Μπορεί να είναι δημοσιογράφοι (κυρίως), πανεπιστημιακοί-wannabe politicians, σεμιναριάκηδες, κλπ. Έχουμε πήξει στους «ξερόλες» με άποψη και «γνώσεις» επί παντός επιστητού. Πόσο με εκνευρίζουν…